Hoe en waar gaan Poolse flexwerkers wonen?

advertentie

Foto: Kees Zwaan

ANNA PAULOWNA – Op donderdagavond 10 januari was het druk in het gemeentehuis. De zaal zat vol met ongeruste inwoners van Hollands Kroon. Met hun komst lieten met name mensen uit Winkel en ’t Veld zien tegen de komst van een Polenhotel nabij ’t Veld te zijn. Sommige ‘Hollands Kroners’ moesten zelfs staan wegens een tekort aan stoelen.

Burgemeester Nawijn benadrukte daarom dat het ‘slechts’ een beeldvormende vergadering was waarin nog geen besluiten zouden worden genomen. Bovendien zou er volgens hem niet een specifiek geval (’t Veld) worden besproken. Besluiten worden pas op 28 februari genomen.

De gemeenteraadsleden deden donderdagavond hun best om zich een beeld te vormen over de opvang van gastarbeiders. Maar hoe vorm je je een beeld? En in hoeverre is er al sprake van een beeld? Hoe kan de huisvesting het beste worden vormgegeven? Welke normen (kaders) moeten daarbij gehanteerd worden? De economie draait in Hollands Kroon op volle toeren waardoor er veel handen nodig zijn. Het gaat dan vooral om ongeschoold werk bij agrarische ondernemers. Maar vooral ook om tijdelijk werk. Flexwerk. De meeste ondernemers willen niet ‘vastzitten’ aan werknemers. Iemand in vaste dienst nemen kost namelijk veel meer geld. Uiteindelijk krijgt slechts 2-3% van de werkers een vast contract. Ondernemers ruilen liever na verloop van tijd een flexwerker in voor een andere flexwerker. Arbeidsrelaties zijn meestal niet duurzaam. Het blijkt dat mensen uit het minder rijke Polen bereid zijn het tijdelijke laagbetaalde werk te doen. Die arbeiders zullen wel op een acceptabele manier moeten wonen. Acceptabel voor de arbeiders zelf, maar ook voor de omgeving waarin ze komen wonen. Momenteel blijkt er een schrijnend tekort te zijn aan (tijdelijke) woonruimte voor deze mensen.

Wethouder Meskers vindt dat er beleid moet komen dat duidelijke ‘kaders’ aangeeft. Hier en daar werd al opgetreden en een eind gemaakt aan onwenselijke woonsituaties. Er werd al 50 keer handhavend opgetreden en volgens Meskers moeten er nog zo’n 65 ‘adressen’ worden bezocht. Die bezoeken zullen in sommige gevallen resulteren in handhaving en wederom een eind maken aan slechte woonsituaties. Meskers vindt arbeidsmigratie essentieel voor de economie en is daarom een voorstander van flexwerken. Maar hoe willen we dat de flexwerkers wonen? In gezinswoningen binnen de kernen? Tot nu toe kon er in het kader van ‘kruimelbeleid’ af en toe worden afgeweken van het bestemmingsplan om huisvesting van Poolse werknemers mogelijk te maken. Dan gaat het om woningen waar 5 mensen mogen wonen die maximaal 1 jaar werken in de Noordkop. Iets anders is het bouwen van grote hotels zoals er al één is gerealiseerd op Agriport. Hoe groot mogen deze hotels zijn en waar mogen ze gebouwd worden? Op bedrijventerreinen of op een verlaten boerenerf? Agrarische ondernemers mogen nu op hun erf maximaal 40 mensen huisvesten die op hetzelfde bedrijf werken. Moet dat aantal verhoogd worden? Kortom veel vragen waar de raadsleden zich in gaan verdiepen. Meskers zelf heeft zich al een beeld gevormd over hoe de huisvesting eruit zou moeten zien. Hij stelt zich op het standpunt dat groter in ieder geval beter is. Hij is voor marktwerking op dit gebied. Wel moet nieuw beleid ( kaders) volgens hem goed worden afgestemd met de andere Noordkopper gemeentes om te voorkomen dat er ‘scheve’ verhoudingen ontstaan.

Ondernemers zien kansen op de overspannen arbeidsmarkt. Het is een markt waarbij het draait om goedkope ongeschoolde werkkrachten. Uitzendbureaus specialiseren zich in het ronselen van buitenlandse arbeiders en verzorgen tevens de huisvesting. Er zijn ‘slimme’ ondernemers die een gat in die markt zien en plannen maken voor zeer grootschalige opvang van gastarbeiders. Zoals een agrarische ondernemer die een vervallen boerderij nabij ’t Veld wil ombouwen tot een groot pension. In plaats van vee wil hij zich gaan toeleggen op mensen: ‘intensieve mensenhouderij’. Woonvee. Ondernemer De Leeuw wil een complex bouwen voor zo’n 400 arbeiders. Het ‘houden van mensen’ lijkt een aantrekkelijk verdienmodel te zijn.

De Stek
Op industrieterrein De Stek, naast Praxis, is een fabrieksgebouw omgebouwd tot hotel. Er wonen daar ongeveer 140 buitenlandse gastarbeiders. Om iets te vertellen over de gang van zaken in dat hotel was de Poolse gastarbeidster Renate Frankckowiak uitgenodigd. Zij is verantwoordelijk voor de sociale begeleiding van de bewoners. Een gemeenteraadslid vroeg haar of er wel eens problemen waren in het woongebouw. Door een gebrekkige kennis van het Nederlands kon zij met moeite een antwoord vinden op die vraag, maar kwam tenslotte wel tot een: “Geen problemen, want als de mensen hebben gewerkt zijn zij moe”. Dan hebben ze volgens haar niet meer de energie om overlast te veroorzaken of ruzie te maken. Er wonen eigenlijk alleen maar ‘goede mensen’ volgens Renate…

Kees Zwaan
Hollands Kroon

advertentie