Duurzaamheid ondergeschoven kindje in Hollands Kroon

advertentie

Toch maar even de moeite genomen een beleidsstuk van ons college te lezen dat over de plannen voor de komende jaren gaat. Het is een duidelijke tekst die prettig leest. Maar dat is slechts de vorm van een door ambtenaren geschreven stuk. Het gaat natuurlijk om de inhoud. Het college wil zich volgens de tekst de komende jaren ambitieus en toekomstgericht profileren. Maar houdt die toekomstgerichtheid ook duurzame maatregelen in?

Met de titel “Het kán in Hollands Kroon” vatte het college samen wat zij in de komende jaren wil gaan doen. Met de nadruk op ‘kan’ is het een verwijzing naar het veelvuldig door het college gebruikte ‘ja, tenzij’. Het college gaat zich volgens de tekst speciaal richten op negen clusters van onderwerpen die in volgorde van belangrijkheid zijn gerangschikt. Eventueel extra geld en aandacht gaat eerst naar het cluster ‘veiligheid’. Op de negende plaats, onderaan, prijkt het cluster ‘Zorg’. De kans dat naar die cluster dan ook extra geld en aandacht zal gaan is vrijwel nihil. Dat wordt in het stuk als positief gebracht: “Er wordt niet gekort”, aldus het college.

Met het oog op de ambitie van het college om te streven naar toekomstbestendigheid is het bijzonder merkwaardig dat duurzaamheid niet als punt van aandacht in de ‘lijst van negen’ voorkomt. Duurzaamheid is een overkoepelend begrip. Een veilige omgeving, cluster 1, bereikt men niet zonder op duurzaamheid te letten. Sterker nog, een veilige omgeving is per definitie duurzaam. Economische ontwikkeling, cluster 2, moet vooral duurzaam worden aangepakt, aldus het college. Hoe dat dan moet is haar blijkbaar nog niet helemaal duidelijk. De winst van het heden lijkt belangrijker te zijn dan een dreigend verlies in de toekomst.

De omgevingskwaliteit, cluster 3, kan alleen worden verhoogd met duurzame ingrepen. Het planten van wat extra bomen en het installeren van zonnepanelen op gemeentelijke gebouwen is de spreekwoordelijke druppel op de gloeiende plaat. En dan de infrastructuur, cluster 4. Hoe snel kan men zich verplaatsen binnen Hollands Kroon en hoe snel is de Hollands Kroner in de Randstad? Geen onbelangrijke vragen, maar het is nog steeds zo dat meer asfalt ten koste van het milieu gaat en daarom niet duurzaam is. Uitbreiding en intensivering van het Openbaar Vervoer zou bewerkstelligen dat er minder wegen nodig zijn en zou het steeds groter wordende autobezit en de files tegengaan. De infrastructuur moet zo worden ingericht dat toekomstige generaties er ook nog blij mee zullen zijn. We kunnen een voorbeeld nemen aan de intentie van Luxemburg om het OV in dat land per 2020 gratis te maken. In hoeverre heeft het college acties ondernomen tegen een verdere afbraak van het OV in de Noordkop?

Bureaucratie
De gemeente Hollands Kroon wil meer ambtenaren en meer middelen. De organisatie, cluster 5, moet volgens het college worden versterkt. Het is de vraag of dat door een vergroting van de bureaucratie wordt bereikt. Het ambtenarenapparaat is namelijk sterk naar binnen gericht en lijkt op een eilandje te zitten. Het is voor de gemiddelde burger onmogelijk om inzicht te krijgen in een wereldje dat niet houdt van ‘pottenkijkers’. Dat blijkt ook uit de zeer lage waardering van de burgers voor de dienstverlening. Doordat burgers voor een groot deel digitaal worden bediend is er hoofdzakelijk virtueel contact met de ambtenaar. Er kan een voorbeeld worden genomen aan de gemeente Harderwijk (vergelijkbaar met Hollands Kroon qua aantal inwoners). Daar is een ‘Huis van de stad’ gerealiseerd met als doel de burgers in contact (formeel en informeel) te brengen met de ambtenaren. In het gemeentehuis is een prachtige bibliotheek gevestigd met bijbehorende leestafels. Bezoekers zijn altijd welkom in de koffiehoek en zien ‘hun’ dienstverleners/ambtenaren aan het werk achter glazen wanden en kunnen ze informeel ontmoeten in het koffiehoekje.

Het gemeentehuis van Harderwijk had ‘De Ontmoeting’ kunnen heten. Het Harderwijker gemeentehuis is publieksvriendelijker dan dat in Hollands Kroon. Extra geld naar de organisatie zal nog meer ambtenaren verbannen naar het toetsenbord en de digitalisering intensiveren. Bovendien is de naar binnen gekeerde cultuur van de ambtelijke organisatie niet duurzaam en kan in de toekomst grote problemen opleveren.

Na ons de zondvloed
Al met al laat het college met dit stuk zien dat de ambities niet veel verder reiken dan enkele jaren in de toekomst. Er wordt onvoldoende rekening gehouden met de generaties ná ons. Onze achter-achterkleinkinderen willen namelijk ook nog veilig leven en wonen in Hollands Kroon. Zij willen niet vroegtijdig sterven, doordat duurzame maatregelen niet genomen zijn. Zij willen geen klimaatvluchteling worden, doordat hun woongebied aan de zee moet worden teruggegeven. Het ‘ambitieuze’ stuk van het college zou ik eerder betitelen als ‘Après nous le déluge’: na ons de zondvloed. Een ‘focus’ op duurzaamheid is in het stuk helaas totaal afwezig…

advertentie